So you think you can consult

05/03/2018

SBS6 komt dit jaar met een nieuwe talentenjacht So You Think You Can Sing. De show bestaat uit battles met zangtalenten. Deelnemers moeten na hun optredens zelf inschatten hoe de jury en publiek hun optredens hebben beoordeeld. De kandidaten stellen tijdens de show in onderling overleg zelf een top-3 samen. Als die gelijk is aan de top-3 van de jury en het publiek, dan kunnen de talenten prijzen winnen.

 

Je denkt wellicht waarom begint hij over de zoveelste talentenjacht? Wat ik bij deze talentenjacht interessant vind is de link met ons vak als adviseur. Hoe schat je namelijk jouw ‘optredens’ in bij opdrachtgevers, lees het publiek? Hoe schatten je vakcollega’s jouw talenten in, lees de jury? In mijn werk sneeuwt mijn eigen professionalisering geregeld onder. Ik praat het voor mezelf dan goed door te zeggen ‘leren doe ik op de klus samen met collega’s en de betrokkenen’. En dat is natuurlijk waar, maar van tijd tot tijd is het goed om daar andere keuzes in te maken, zodat de zaag scherp blijft en scherper wordt. Dat kan door deel te nemen in een opleidingstraject of intervisie met collega’s, maar er zijn ook andere manieren.
 

Stedentrip
 

Ik liep er tegenaan dat je vaak binnen de muren van je eigen praktijk of adviesbureau dezelfde kennis aan het ‘rondpompen’ bent. Je bent ongemerkt aan het herhalen en het optimaliseren van eerder beproefde werkwijzen, interventies en inzichten. Daar wilde ik van los breken. En ondertussen gaat er ook een generatie vakgenoten, denk aan Leon de Caluwé, met pensioen. Die kennis wil ik meekrijgen en nog maximaal van leren. Dit vormden voor mij de drijfveren om een ‘redpack’ aan vakgenoten op te zoeken die dit met mij deelden en samen iets in gang wilden zetten.

Uiteindelijk ontstond er zo een kleine groep aan generatie vakgenoten – van verschillende adviesbureaus – met wie ik nu op ontdekkingsreis ben door ons vak. Zie het als een soort ‘stedentrip’ door voor ons toonaangevende adviseurs te bezoeken. En hun visie op het vak te horen, zowel de advieskant als de veranderkundige kant, en wat voor hen belangrijke vuistregels zijn in de ontwikkeling van het vak en ook het hoog houden van hun eigen professionaliteit. En tegelijkertijd ontwikkelen we door deze reis zo onze eigen visies op het vak. Deze stedenstrip is in die zin een ‘talentenjacht’. Het helpt om zo soort spiegelmomenten te creëren voor welke normen wij nastreven in het werk richting opdrachtgevers, waarlangs we beter onze talenten kunnen inschatten en waar we nog wat te winnen hebben.      
 

Veilige onrust
 

Een ander voorbeeld van professionaliseren is het gebruikelijke in te ruilen voor het ongebruikelijke. In ons vak is het belangrijk om verschillende combinaties met collega’s te maken. Je zoekt naar diversiteit onder vakgenoten, dat is wat anders dan soortgenoten. Toch werken we bij voorkeur samen met mensen die op ons lijken. Soort-zoekt-soort schakelt nu eenmaal sneller, maar het versmalt ook je denken en handelen. Platgetreden paden lopen daarom ook zo lekker. Een prachtig voorbeeld hoe het anders kan maakte ik recent mee toen ik samen met een stel collega’s een offertepresentatie aan het voorbereiden was, en opeens liep een ervaren collega-adviseur onze kamer binnen. Puur vanuit betrokkenheid kwam hij even aanleunen bij ons gesprek. Dat voelde onrustiger want we waren lekker bezig en hij stoorde, maar het was ook ergens veilig vanwege de gedeelde intentie om het werk beter te maken. Als een vlieg op de muur deelde hij zijn reflecties. Niks gepland, gewoon onverwachts. Gedreven vanuit betrokkenheid om mooi werk af te leveren. Zo kan professionaliseren dan ook. Guus Hidding noemt dat ‘veilige onrust’. Er is veiligheid omdat je elkaars intenties voelt en het hebben van een andere mening waardeert, maar ondertussen zoek je ook maximale onrust op om te blijven leren en presteren.

 

So You Think You Can Consult? Stel jezelf dan deze vragen om de zaag scherp te houden en te werken aan je eigen professionalisering: Hoe organiseer je de reflectie van het publiek en de jury? Sluiten jouw inschattingen en de beelden van de jury en het publiek op elkaar aan en waar verschillen ze? En hoe organiseer jij je eigen ‘veilige onrust’ om je denk- en werkwijzen ter discussie te stellen?

 

Deze column verscheen eerder op www.managementenconsulting.nl